De laatste tijd ben ik veel aan het nadenken over waar ik met Soul Unfiltered naartoe wil.

Niet alleen zakelijk.

Meer over:

Waar ben ik nou eigenlijk écht goed in?

En als ik daar eerlijk naar kijk, kom ik steeds terug bij iets wat ik eigenlijk al veel langer doe dan Soul Unfiltered bestaat.

Ik zie snel de kracht in mensen.

Ik zie talent.
Karakter.
Waar iemand goed in is.

Maar ook waar iemand zichzelf kleiner houdt dan nodig is.

Soms zie ik iets in iemand terwijl diegene het zelf nog niet eens helemaal serieus neemt.

En dat is niet iets wat pas is ontstaan omdat ik nu coach.

Ik doe dit al jaren.

Ik heb altijd gekeken naar wat iemand wél kan

Ook in mijn werk als leidinggevende.

Ik heb altijd geprobeerd te kijken naar wat iemand wél kan.

Waar kan iemand groeien?

Waar kan ik iemand meer verantwoordelijkheid geven?

Waar heeft iemand vertrouwen nodig?

Maar ook:

Waar moet ik iemand gewoon even eerlijk een spiegel voor zijn bek houden?

Want iemand stimuleren betekent voor mij niet dat ik de hele dag moet roepen hoe geweldig iemand is.

Soms is het juist:

Je kan beter dan dit. Dus wat ben je aan het doen?

Niet om iemand af te breken.

Juist omdat ik zie dat er meer in zit.

Bij mezelf was het precies hetzelfde

En hoe meer ik zelf begon te groeien, hoe beter ik begon te begrijpen waarom ik daar zo scherp op ben.

Want bij mezelf was het eigenlijk precies hetzelfde.

Ik heb altijd gevoeld dat er meer in mij zat.

Ik wist dat ik creatief was.
Dat ik kon leiden.

Ik had ideeën genoeg.
Ambitie genoeg.

Dromen?

Alsjeblieft.

Daar lag het probleem niet.

Maar als ik vervolgens naar mijn leven keek, zag ik niet altijd terug wat ik vanbinnen zo sterk voelde.

En dat was soms fucking frustrerend.

Want hoe meer ik mijn eigen kracht begon te zien, hoe duidelijker ik ook zag wat ervoor stond.

Mijn gedrag.
Mijn patronen.
Mijn mindset.
De keuzes die ik maakte.

Hoe makkelijk ik mezelf kon afleiden.

Hoe ik ergens vol gas aan kon beginnen en twee weken later alweer met iets anders bezig was.

Hoe ik precies kon weten wat goed voor me was en alsnog het tegenovergestelde kon doen.

Dus mijn probleem was nooit:

Er zit niet genoeg in mij.

Er zat genoeg.

Er zat alleen ook een hoop bullshit voor.

Potentie beschermt je niet tegen je eigen patronen

En toen ik dat eenmaal bij mezelf begon te zien, kon ik het bij andere mensen ook niet meer níét zien.

Je kunt ontzettend getalenteerd zijn en jezelf alsnog iedere dag tegenwerken.

Je kunt leiderschap in je hebben en geen leiding nemen over je eigen leven.

Je kunt slim zijn en nog steeds keuzes maken waarvan je zelf ook denkt:

Dit slaat werkelijk nergens op.

Je kunt grote dromen hebben terwijl je dagelijkse gedrag eigenlijk bij een veel kleiner leven hoort.

En dat is waar potentie voor mij ineens iets anders ging betekenen.

Want ik geloof absoluut in potentie.

Ik zie het juist heel snel.

Maar potentie beschermt je niet tegen je eigen patronen.

Dat is de kutgrap.

Je kunt alles in je hebben en er alsnog geen reet mee doen.

Daarom maakt alleen horen hoeveel potentie iemand heeft steeds minder indruk op me.

Leuk.

Maar wat doe je ermee?

Niet alleen: wat zit er in jou?

Dat is de vraag waar ik steeds vaker terechtkom.

Niet alleen:

Wat zit er in jou?

Maar:

Wat staat ervoor?

Waarom komt het er niet uit?

Waar verlies je jezelf?

Waar hou je jezelf klein?

Waar blijf je hetzelfde patroon herhalen terwijl je allang weet hoe het eindigt?

Waar ontbreekt structuur?

Waar praat je jezelf ergens onderuit?

Waar weet je eigenlijk dondersgoed wat je te doen hebt, maar doe je het gewoon niet?

En voordat iemand denkt dat ik hier vanaf een berg naar beneden zit te schreeuwen:

Ik ken dit zelf maar al te goed.

Jezelf begrijpen is niet hetzelfde als jezelf blijven excuseren

Ik kan inmiddels heel veel van mijn eigen gedrag verklaren.

Ik weet waar bepaalde patronen vandaan komen.

Ik begrijp mezelf veel beter dan een paar jaar geleden.

En dat heeft me enorm geholpen.

Maar soms moet ik mezelf ook gewoon onderbreken:

Ja Lindsey. We weten het nu. En wat ga je ermee doen?

Want jezelf begrijpen is belangrijk.

Heel belangrijk zelfs.

Maar begrijpen waarom je iets doet, betekent niet dat je het voor altijd moet blijven doen.

Dat is een groot verschil.

Je verleden heeft invloed.

Wat je hebt meegemaakt heeft invloed.

Hoe je hebt leren overleven heeft invloed.

Sommige patronen zijn ooit ontstaan omdat ze je daadwerkelijk ergens doorheen hebben geholpen.

Maar iets kan ooit nodig zijn geweest en je vandaag compleet in de weg zitten.

En uiteindelijk ben jij degene die met je leven van vandaag zit.

Daar komt zelfleiderschap om de hoek kijken

Daar komt voor mij zelfleiderschap om de hoek kijken.

Niet als zo’n mooi woord dat lekker staat op een website.

Maar gewoon in het echte leven.

Kun je jezelf aankijken wanneer je weet dat jij degene bent die zichzelf in de weg zit?

Kun je verantwoordelijkheid nemen zonder jezelf meteen compleet af te branden?

Kun je herkennen:

Dit is mijn patroon.

Zonder daar vervolgens van te maken:

Dus zo ben ik nou eenmaal.

Kun je jezelf terugpakken wanneer je afdwaalt?

Niet één keer.

Steeds opnieuw.

Potentie is makkelijk wanneer het nog alleen potentie is

Want potentie is makkelijk wanneer het nog alleen potentie is.

Dan kun je eindeloos praten over wat je allemaal zou kunnen.

Wie je zou kunnen worden.

Wat je ooit nog gaat doen.

Maar het dragen ervan is een ander verhaal.

Dat betekent soms:

Structuur.
Discipline.
Grenzen.
Keuzes maken.

Opdagen wanneer de motivatie nergens te bekennen is.

De saaie shit doen die ook bij je grote dromen hoort.

Niet iedere keer alles omgooien wanneer iets niet meteen lukt.

En soms gewoon doen wat je met jezelf hebt afgesproken.

Niemand klapt daarvoor.

Niemand ziet het misschien eens.

Maar daar begint je leven wel te veranderen.

Waar Soul Unfiltered voor mij steeds meer naartoe gaat

En precies daarom merk ik dat mijn richting met Soul Unfiltered steeds duidelijker wordt.

Ik wil niet alleen kijken naar wat iemand heeft meegemaakt.

Maar ik wil mensen ook niet behandelen alsof ze eerst gefixt moeten worden voordat er iets moois uit ze kan komen.

Soms is er helemaal geen gebrek aan kracht.

Er staat gewoon te veel voor.

En hoe dat er aan de buitenkant uitziet interesseert me steeds minder.

Je kunt je leven behoorlijk goed voor elkaar hebben en toch weten dat je jezelf ergens inhoudt.

Je kunt succesvol zijn in wat je doet en tegelijkertijd gedrag hebben waarvan je zelf ook denkt:

Dit past helemaal niet bij wat ik eigenlijk in me heb.

Dáár kijk ik naar.

Niet naar welk hokje je in past.

Niet naar hoe de buitenwereld jou ziet.

Ik wil weten of jij zelf dat verschil voelt.

Het verschil tussen wat er in je zit…

en wat er op dit moment daadwerkelijk uitkomt.

Ik kan meer dan dit

Want dat gevoel ken ik.

Dat je diep vanbinnen weet:

Ik kan meer dan dit.

Niet vanuit ondankbaarheid.

Niet omdat alles groter, beter en succesvoller moet.

Maar omdat je gewoon voelt dat je huidige gedrag niet helemaal klopt met de persoon die je weet dat je kunt zijn.

Daar zit voor mij de confrontatie.